De eerstvolgende workshop waarbij met enkele anderen in groepsverband een urn gemaakt kan worden vindt plaats op:

vrijdag 28 september van 19-22 uur (werken met klei), vrijdag 5 oktober van 19 tot 22 (werkstuk afwerken) en vrijdag 26 oktober ook weer op dezelfde tijd (urn glazuren). Graag aanmelden vóór 1 september 2012. Maximaal 4 deelnemers.

Voor nabestaanden die zelf een urn willen maken (of daarbij mee willen helpen) is er de mogelijkheid om onder begeleiding een of meerdere dagdelen te werken in het atelier. Hiervoor is geen ervaring nodig, u wordt geholpen als dat nodig is.
Eerst wordt een idee besproken en vervolgens wordt met de klei gewerkt. Reken op zeker 3 bijeenkomsten van een uur of 3! Het gemaakte stuk moet daarna zo'n 2 weken drogen. Vervolgens gaat het ongeveer 24 uur de keramiekoven in en wordt het op 960 graden gebakken (altijd risico op kapot springen van het stuk, dan moeten we opnieuw beginnen). Vervolgens komen wij weer samen om de kleur te bepalen en te glazuren. Daarna wordt het stuk een tweede  keer in de oven gebakken op 1060 graden en dan is het klaar. De urn kan vervolgens met de as gevuld worden (ik kan dat alleen doen, we doen het samen, u kunt dat natuurlijk ook zelf doen, helemaal naar eigen wens). Een urn kan dichtgekit worden of juist open blijven, hoe u het zelf wilt.
De wettelijke richtlijnen rondom het bewaren van as zijn enorm versoepeld waardoor dit allemaal mogelijk is geworden. Het feit dat Marga ‘van huis uit’ verpleegkundige is en veel met sterven en stervensbegeleiding in aanraking is geweest is voor veel mensen een fijne bijkomstigheid tijdens het werken. Het maakt het praten gemakkelijker terwijl met de handen gewerkt wordt.

Door op een creatieve manier ruimte aan de pijn van verlies te geven, kan deze transformeren en letterlijk omgezet worden in iets tastbaars.
Dit kan een ondersteuning zijn in ieders persoonlijke rouwverwerkingsproces.
De prijs voor zo’n zelfgemaakte urn wordt vastgesteld a.d.h.v. de grootte van de urn, de uitgezochte glazuur en het aantal uren dat u aan het werk bent geweest. E.e.a. wordt van tevoren met u besproken.

Omdat er steeds meer vraag is naar het zelf maken van een urn, werd in januari/februari 2011 een nabestaanden-workshop georganiseerd waarbij enkele dames een urn voor een overledene zijn komen maken, dus in groepsverband. Deze workshop was een succes, alle deelneemsters waren erg tevreden over de resultaten. Het was fijn om samen bezig te zijn en er werd pijn gedeeld. Hieronder worden een foto van een van de urnen.  Wilt u individueel met mij alleen of samen met uw familie een urn maken, dan kan dat bij Leim & Zwa. Wilt u aan een volgende workshop voor rouwenden meedoen, waarvan u de datum bovenaan deze pagina ziet staan, schrijf u dan nu alvast in, zodat u verzekerd bent van een plaats te zijner tijd.

Bovenstaande urn werd tijdens de nabestaanden-workshop gemaakt door Loes, die nog nooit met klei gewerkt had. Loes woont vlakbij Rotterdam en kwam speciaal voor deze workshop naar Leim & Zwa omdat ze in haar eigen woonomgeving geen atelier kon vinden waar ze zelf een urn kon maken.Haar echtgenoot had vlak voor zijn overlijden nog een schilderij met klaprozen gekocht en daarom wilde Loes graag een urn met klaprozen. Thuis staat de urn zoals u op de rechter foto kunt zien. Het schilderij hangt op de achtergrond. De bloemen aan weerszijden van de urn werden ook bij Leim & Zwa gekocht.

De urn hierboven werd ook bij Leim & Zwa gemaakt. De sterretjes laten licht schijnen dat aan de binnenkant van de urn geïnstalleerd is. Een glaskunstenaar maakte later een mooie boog van glas over de urn heen waar ook het licht van binnenuit doorheen schijnt.

Onderstaande urn werd gemaakt door een weduwe met haar twee dochters van 12 en 10 jaar. De toen nog ernstig zieke echtgenoot/vader hield van de zee en van zijn boot. Tijdens het maken van de urn werden foto's heen en weer ge-sms-d tussen dochters en vader die vanuit zijn ziekbed in het westen van het land aanwijzingen gaf. Hij was toen al te ziek om nog mee te kunnen komen. Enkele weken later, toen de urn geglazuurd kon worden, was hij overleden. Er was veel verdriet maar ook rust omdat ieder wist dat dit de urn was die hij zelf mee ontwikkeld had. Je ziet de hand van kinderen in deze urn maar dat was ook juist de bedoeling. Ook de binnenkant is helemaal bewerkt en er staan wensen voor de overledene in gekrast.

 Foto's en teksten zijn geplaatst met toestemming van de nabestaanden.